Kraamzorg — het recht loopt zes weken, de praktijk acht dagen

Zes weken of acht dagen

Het verschil zit in twee zinnen die vlak na elkaar staan bij de instantie die het basispakket beschrijft: in de wet hebben moeder en kind tot zes weken na de bevalling recht op kraamzorg — maar in principe krijg je die tot en met dag acht, en in sommige gevallen tot en met dag tien.

Duurt het langer, dan is dat geen automatisme maar een beoordeling: de verloskundige bepaalt in overleg met de kraamverzorgende of meer dan tien dagen nodig is.

Het totaal verandert daar niet door. Je hebt recht op minimaal 24 en maximaal 80 uur; de periode zegt iets over de spreiding, niet over de hoeveelheid.

Hoe je uren worden bepaald

Het aantal komt uit het Landelijk Indicatieprotocol Kraamzorg, ingevuld in overleg met je verloskundige en het kraamcentrum. Factoren die meewegen zijn onder meer of je borst- of flesvoeding geeft, of het om een meerling gaat, en hoe de bevalling verloopt.

De eerste schatting krijg je vroeg: bij veel organisaties kun je je al vanaf week twaalf aanmelden, en ongeveer twee maanden voor de bevalling volgt een intakegesprek waarin de kraamverzorgende het aantal uren inschat.

Je mag zelf kiezen naar welke organisatie je gaat — maar je verzekeraar heeft met sommige organisaties wel en met andere geen contract, en dat kan gevolgen hebben voor de vergoeding.

Ligdagen gaan van je totaal af

Dit is de rekenregel die het vaakst voor verrassingen zorgt. Dagen in een ziekenhuis of geboortecentrum worden afgetrokken van je kraamzorguren — de redenering is dat je daar ook al zorg hebt gekregen.

Hoe zwaar die aftrek weegt, verschilt per polis. Eén verzekeraar rekent bijvoorbeeld maximaal acht uur kraamzorg per ligdag en maximaal vier ligdagen; wat er daarna van je indicatie overblijft, gebruik je thuis.

Het praktische gevolg: een paar dagen langer in het ziekenhuis betekent niet extra zorg bovenop, maar minder uren thuis — precies in de periode waarin de meeste mensen ze het hardst nodig hebben.

Wat je zelf betaalt

Kraamzorg zit in het basispakket, en voor verloskundige zorg en kraamzorg geldt geen eigen risico — verplicht noch vrijwillig. Wat overblijft is de wettelijke eigen bijdrage:

Een aanvullende verzekering kan de eigen bijdrage geheel of gedeeltelijk vergoeden; of dat zo is en tot welk bedrag, verschilt per polis.

Let op de houdbaarheid van deze bedragen: ze worden jaarlijks opnieuw vastgesteld. De getallen hierboven gelden voor 2026 — controleer ze bij je verzekeraar als je in een ander jaar bevalt.

Wat er mis kan gaan met de uren

Eén punt komt niet uit de wet maar uit de praktijk, en kraamzorgorganisaties benoemen het zelf: door het landelijke tekort aan kraamverzorgenden kan het gebeuren dat er minder uren geleverd worden dan je indicatie aangeeft — soms komt dat neer op het wettelijk minimum van 24 uur, verspreid over meerdere dagen.

Dat is geen fout in je indicatie maar een capaciteitsprobleem, en het is nuttig om te weten vóórdat je erop rekent. Extra uren bijkopen is soms mogelijk als de planning het toelaat.

Zie ook zwangerschapsverlof en uitgerekende datum.

Veelgestelde vragen

Hiernaast lezen

Het verlof regel je met je werkgever, de kraamzorg met je verloskundige en verzekeraar — twee losse trajecten.

Bron en methode

Kader

Landelijk Indicatieprotocol Kraamzorg, ingevuld met verloskundige en kraamcentrum

Omvang

Minimaal 24 en maximaal 80 uur uit de basisverzekering

Periode

Wettelijk tot zes weken; in de praktijk tot en met dag acht, soms tien

Aftrek

Ligdagen in ziekenhuis of geboortecentrum gaan van het totaal af

Eigen bijdrage 2026

€ 5,70 per uur thuis; geen eigen bijdrage in het ziekenhuis

Eigen risico

Niet van toepassing op verloskundige zorg en kraamzorg

Gepubliceerd

1 september 2026

Laatste herziening

1 september 2026

Volgende herziening

februari 2027

Deze rekentool stelt geen diagnose en vervangt niet het oordeel van een zorgverlener. Lees de medische disclaimer.