kopeninnederlandRekentools
Lichaamsmaten

Lichaamsoppervlak — de bekendste formule komt uit een meting bij negen mensen

Het lichaamsoppervlak wordt gebruikt om doseringen te bepalen, onder meer in de oncologie. De bekendste formule stamt uit 1916 en is afgeleid uit metingen bij negen personen — en ze staat nog altijd in de leerboeken. Dat zegt iets over hoe stabiel de relatie is, en iets over hoe weinig er sindsdien aan veranderd is.

Bijgewerkt op 1 september 2026 Du Bois: 9 personen No se envía ningún dato

Deze pagina berekent een oppervlak, geen dosering. Wie een middel op lichaamsoppervlak doseert, gebruikt de formule die in zijn protocol staat en niet een andere. Het verschil tussen twee formules is klein maar niet nul, en welke er gebruikt wordt is een keuze die daar hoort.

Je gegevens

Alleen gewicht en lengte; alle vier de formules gebruiken niets anders.

kg
cm

De vier formules

FormuleJaarAfgeleid uit
Du Bois1916Negen personen
Gehan-George1970Enkele honderden metingen
Haycock1978Ontwikkeld met kinderen erbij
Mosteller1987Vereenvoudiging van bestaand werk

Mosteller = √(lengte in cm × gewicht in kg ÷ 3600)

Dat Du Bois op negen personen berust en toch een eeuw heeft standgehouden, is opmerkelijk genoeg om te noemen. De verklaring is dat de relatie tussen lengte, gewicht en oppervlak bij mensen bijzonder stabiel blijkt: latere formules op veel grotere groepen komen tot vergelijkbare waarden.

Wat het niet betekent is dat de formule daarmee gevalideerd is voor iedereen. Ze is afgeleid op negen mensen uit één tijd en één plaats, en de bevestiging kwam pas later en van elders.

Mosteller staat hier vooraan omdat hij een gewone vierkantswortel is. Bij ongeveer gelijke nauwkeurigheid is dat een reëel voordeel: hij is te controleren zonder software.

Waarom er op oppervlak gedoseerd wordt

Het lijkt logischer om op gewicht te doseren, en voor veel middelen gebeurt dat ook. Voor sommige juist niet.

De reden is dat een aantal fysiologische grootheden — bloedvolume, hartminuutvolume, nierdoorbloeding, warmteafgifte — beter meeschalen met oppervlak dan met massa. Iemand die twee keer zo zwaar is, heeft geen twee keer zo grote nierfunctie, maar wel ongeveer evenredig meer oppervlak.

Het vakje hierboven laat dat zien: oppervlak per kilogram daalt naarmate iemand groter is. Dosering op gewicht zou zware mensen daardoor relatief te veel geven.

De methode heeft ook bekende kritiek. Het oppervlak verklaart maar een deel van de verschillen in hoe iemand een middel verwerkt, en bij zeer zware of juist zeer lichte mensen loopt de schatting uiteen met wat er werkelijk nodig is. Dat is een discussie in de vakliteratuur, niet iets wat een rekenpagina beslecht.

Nog te controleren bij de volgende herziening: welke formule in Nederlandse ziekenhuisprotocollen standaard wordt gehanteerd.

Buiten het bereik waarop ze zijn gemaakt

Alle vier de formules zijn afgeleid op mensen binnen een bepaald bereik van lengte en gewicht. Daarbuiten wordt geëxtrapoleerd, en dan lopen ze verder uiteen.

Dat raakt twee groepen in het bijzonder. Zeer zware mensen, waar de formules onderling het meest verschillen. En zeer lange mensen — wat in Nederland minder uitzonderlijk is dan elders, aangezien de bevolking hier gemiddeld tot de langste ter wereld behoort.

Bij kinderen is Haycock de formule die met een jongere populatie is ontwikkeld, en die wordt daar dan ook vaker gebruikt.

Praktisch: als de vier formules op deze pagina dicht bij elkaar liggen, zit je binnen het gebied waar ze het eens zijn. Lopen ze uiteen, dan zit je aan de rand ervan, en is de keuze van formule ineens niet meer onbelangrijk.

Wat deze rekentool niet doet

Veelgestelde vragen

Klopt het dat de bekendste formule op negen mensen berust?

Ja. Du Bois uit 1916 is afgeleid uit metingen bij negen personen en staat nog altijd in gebruik. Dat hij het een eeuw heeft volgehouden komt doordat de relatie tussen lengte, gewicht en oppervlak bij mensen bijzonder stabiel blijkt: latere formules op veel grotere groepen komen tot vergelijkbare waarden.

Welke formule moet ik gebruiken?

Dat hangt af van waarvoor. Wie een middel op lichaamsoppervlak doseert, gebruikt de formule die in zijn protocol staat en niet een andere. Mosteller staat hier vooraan omdat hij een gewone vierkantswortel is en daarmee zonder software te controleren, bij ongeveer gelijke nauwkeurigheid.

Waarom wordt er op oppervlak gedoseerd en niet op gewicht?

Omdat een aantal fysiologische grootheden — bloedvolume, hartminuutvolume, nierdoorbloeding — beter meeschalen met oppervlak dan met massa. Iemand die twee keer zo zwaar is, heeft geen twee keer zo grote nierfunctie. Dosering op gewicht zou zware mensen daardoor relatief te veel geven.

Waarom lopen de formules bij mij uiteen?

Dan zit je waarschijnlijk aan de rand van het bereik waarop ze zijn afgeleid. Dat speelt vooral bij zeer zware en bij zeer lange mensen. Binnen het gebied waar ze zijn ontwikkeld zijn ze het redelijk eens; daarbuiten wordt geëxtrapoleerd en gaat de keuze van formule wel uitmaken.

Geldt dit ook voor kinderen?

Haycock is de formule die met een jongere populatie is ontwikkeld en wordt bij kinderen vaker gebruikt. De andere drie zijn op volwassenen afgeleid. Ook hier geldt dat de keuze bij het protocol hoort en niet bij een rekenpagina.

Hiernaast lezen

Bij doseringen komt ook aangepast gewicht voor, dat op een andere manier corrigeert.

Bron en methode

Mosteller
Wortel uit lengte in cm maal gewicht in kg gedeeld door 3600
Du Bois
0,007184 maal lengte tot de macht 0,725 maal gewicht tot de macht 0,425
Haycock
0,024265 maal lengte tot de macht 0,3964 maal gewicht tot de macht 0,5378
Gehan-George
0,0235 maal lengte tot de macht 0,42246 maal gewicht tot de macht 0,51456
Toepassing
Dosering van middelen waarvan de verwerking beter meeschaalt met oppervlak dan met massa
Beperkingen
Alle vier zijn schattingen; buiten het afleidingsbereik lopen ze uiteen
Gepubliceerd
1 september 2026
Última revisión
1 september 2026
Próxima revisión
februari 2027

Esta herramienta no emite diagnósticos y no sustituye la valoración de un profesional sanitario. Consulta el aviso médico.