Sportmedisch onderzoek — het preventieve spoor kost je geen eigen risico
Twee dingen zijn omgekeerd aan wat mensen verwachten. Een sportkeuring is meestal niet verplicht — die term geldt nog maar voor een aantal takken van sport. En het preventieve onderzoek kost je geen eigen risico, terwijl het blessureconsult dat wél doet.
Deze pagina noemt geen instellingen, tarieven of verzekeraars. Welke sporten een keuringsplicht kennen verschilt per bond en verandert; de vergoeding hangt af van je polis. Wat hier staat zijn de routes en de voorwaarden die daarbij terugkomen.
Je situatie
De uitkomst laat zien welke route van toepassing is en wat dat betekent voor verwijzing en eigen risico.
Houd Ctrl ingedrukt om er meerdere te kiezen.
Uitkomst
—
| Route | Verzekering | Verwijzing | Eigen risico |
|---|
De berekening gebeurt in je browser. Geen van deze waarden wordt verstuurd of opgeslagen.
De keuring is de uitzondering
De term dekt de lading niet meer. Vroeger bestond de sportkeuring uit tien diepe kniebuigingen en een bloeddrukmeting; tegenwoordig is het onderzoek flink uitgebreid en heet het liever sportmedisch onderzoek.
Belangrijker is wat er daarna staat: de term sportkeuring wordt alleen nog gebruikt bij een aantal takken van sport waarvoor het onderzoek verplicht is — niet iedereen hoeft zich te laten keuren voordat hij gaat sporten.
Welke sporten dat zijn, verschilt per bond en verandert; deze pagina geeft er geen lijst van. De bond of de vereniging weet het, en een sportmedische instelling ook.
Twee routes, twee verzekeringen
| Preventief onderzoek of verplichte keuring | Blessure of klacht | |
|---|---|---|
| Vergoed uit | Aanvullende verzekering | Basisverzekering (sportgeneeskunde) |
| Verwijzing | Niet nodig | Vaak verplicht |
| Eigen risico | Niet van toepassing | Wel |
Dat is precies omgekeerd aan het gevoel dat veel mensen erbij hebben. Het «medische» spoor — met een klacht, via de huisarts — gaat ten koste van je eigen risico. Het preventieve spoor, waarvoor je zelf een afspraak maakt, niet.
De keerzijde: zonder aanvullende verzekering betaal je een preventief onderzoek meestal zelf, want de basisverzekering dekt het niet.
De voorwaarde die mensen over het hoofd zien
Aan de vergoeding hangen eisen, en één daarvan kost achteraf het meeste geld: de instelling moet meestal SCAS-gecertificeerd zijn en/of aangesloten bij de FSMI. Is dat niet zo, dan krijg je vaak niets terug — ook niet uit je aanvullende verzekering.
- Aanvullende polissen hanteren vaak een maximum per jaar, soms per twee jaar.
- Soms is het een percentage in plaats van honderd procent.
- Voor kinderen tot 18 jaar wordt sportzorg meestal niet standaard uit de basisverzekering vergoed, tenzij er medische noodzaak is.
Nederland telt ongeveer zestig sportmedische instellingen. Controleer vóór de afspraak of de jouwe erkend is — achteraf is dat niet meer te repareren.
Wat er gemeten wordt
Het doel is tweeledig: veilig en verantwoord kunnen sporten, en inzicht in je conditie met een daarbij passend trainingsadvies.
Bij een uitgebreid onderzoek hoort een maximale inspanningstest met ademgasanalyse. Daarmee bepaalt de sportarts je omslagpunten en je maximale zuurstofopname — en juist die twee maken het verschil tussen «hard trainen» en gericht trainen. Daarnaast bestaan er follow-up inspanningstests om de conditie na een eerder onderzoek te evalueren, en aparte keuringen zoals de duikkeuring.
Zie ook trainingsbelasting en maximale hartslag — een gemeten omslagpunt is iets anders dan een formule.
Niet alleen voor topsporters
De hardnekkigste misvatting staat met zoveel woorden op de website van de beroepsgroep: dat de sportarts er alleen is voor topsporters, klopt niet. Ook mensen met artrose, diabetes, kanker, hart- en vaatziekten of astma kunnen er terecht wanneer ze hun conditie willen opbouwen of klachten hebben rond bewegen.
Dat is ook waar het praktisch nut zit: bij een chronische aandoening is de vraag zelden «mag ik sporten», maar «hoe bouw ik het op zonder dat het misgaat» — en dat is precies wat een sportmedisch onderzoek beantwoordt.
Veelgestelde vragen
Is een sportkeuring verplicht?
Meestal niet. De term sportkeuring wordt alleen nog gebruikt bij een aantal takken van sport waarvoor het sportmedisch onderzoek verplicht is; niet iedereen hoeft zich te laten keuren voordat hij gaat sporten. Welke sporten het betreft verschilt per bond.
Heb ik een verwijzing nodig?
Voor een sportkeuring of preventief sportmedisch onderzoek meestal niet; je maakt zelf een afspraak bij een sportmedische instelling. Ga je met een blessure of klacht naar een sportarts, dan is een verwijzing van de huisarts vaak wel verplicht.
Gaat het van mijn eigen risico af?
Bij preventief onderzoek en verplichte keuringen niet: die vallen onder de aanvullende verzekering en raken het eigen risico niet. Een blessureconsult valt onder de basisverzekering en gaat wél van het eigen risico af.
Wat als ik geen aanvullende verzekering heb?
Dan betaal je een preventief sportmedisch onderzoek meestal zelf, want de basisverzekering vergoedt het niet. Let er bij een aanvullende polis op dat er vaak een maximumbedrag per jaar geldt, en soms een percentage in plaats van volledige vergoeding.
Is de sportarts alleen voor topsporters?
Nee, dat is een misvatting. Ook mensen met bijvoorbeeld artrose, diabetes, kanker, hart- en vaatziekten of astma kunnen bij een sportarts terecht om hun conditie op te bouwen of bij klachten rond bewegen.
Hiernaast lezen
Formules schatten wat een inspanningstest meet; dat verschil is precies de reden om er soms een te laten doen.
Bron en methode
- Terminologie
- Sportmedisch onderzoek is de regel, sportkeuring de uitzondering bij verplichte sporten
- Preventieve route
- Aanvullende verzekering, geen verwijzing, geen eigen risico
- Blessureroute
- Basisverzekering, vaak verwijzing verplicht, wél eigen risico
- Voorwaarde
- Instelling meestal SCAS-gecertificeerd of aangesloten bij de FSMI
- Uitgebreid onderzoek
- Maximale inspanningstest met ademgasanalyse; omslagpunten en maximale zuurstofopname
- Doelgroep
- Niet alleen topsporters; ook bij chronische aandoeningen
- Gepubliceerd
- 1 september 2026
- Laatste herziening
- 1 september 2026
- Volgende herziening
- februari 2027
Deze rekentool stelt geen diagnose en vervangt niet het oordeel van een zorgverlener. Lees de medische disclaimer.